Fundamentalizm islamski jest w istocie reakcją na tendencje modernizacyjne, które wywierają wpływ na kraje muzułmańskie od co najmniej stu lat. Ruchy fundamentalistyczne nie są nowe; jednym ze starszych jest Bractwo Islamskie, założone w Egipcie w roku 1928, działające i wywierające duży wpływ do dziś. Jednak fundamentalizm lat 80. i 90. był bezpośrednio zainspirowany przez irańską rewolucję islamską (1978-79), która doprowadziła do obalenia szacha. Jej głównym celem było ustanowienie religijnego prawa muzułmańskiego, zwanego szari'at (słuszna ścieżka), prawem państwowym, obalając rozdział między państwem a religią. Rygorystycznie egzekwowano zakaz spożywania alkoholu przez muzułmanów, a także zabroniono lichwy, rozumianej jako pożyczanie pieniędzy na procent bez żadnego ryzyka. Kobietom nakazano nosić tradycyjny skromny strój, długie suknie i zakrywać twarze czarczafami. Fundamentaliści kładli szczególny nacisk na respektowanie tych trzech zasad, prawdopodobnie dlatego, że alkohol, finanse i „wyzwolone" kobiety były symbolami odrzucanej przez nich kultury zachodniej.